Osmanlı Dönemi Elazığ

Elazığ yöresi Osmanlı idaresinde Diyarbakır eyaletine bağlı bir sancaktı. 1834’te Reşit Mehmet Paşa Ordu Müfettişliği merkezini mezraya (ELAZIĞ) taşıdı. Mezranın gelişmesine öncülük etti.

19. yy’da kent merkezinin mezraya taşınması sonucunda idari yapıda da değişiklik olmuş ve 1851’de o zamanki ismiyle DERSİM, Diyarbekir Eyaletinden ayrılarak HARPUT eyaletine bağlanmıştır.

Tanzimat sonrasında Harput eyalet olarak düzenlendi. Harput’a merkez sancağından başka Malatya Behisni (Besni) ve Maden sancakları bağlandı. 1846’da ilk kez yayınlanan Devlet Salnamesine göre, Harput eyaletine Arapkir, Malatya ve Behisni sancaklarının bağlandığı görülür. Devlet Salnamelerine göre 1854-1855’te yapılan idari düzenlemelerin 1860 yılına kadar sürdüğü görülür.

1867 Vilayet Nizannemesi uyarınca oluşturulan Mamuret ül Aziz Sancağı, Diyarbakır Vilayetine bağlıydı ve Harput, Arapkir, Ergani, Maden,Malatya, Hısni Mansur (Adıyaman) ve Palu kazalarını kapsamaktaydı. 1871’de Diyarbakır’dan bağımsız, 1877’de de Vilayet durumuna getirildi. 1889 tarihli Salnamede Elazığ vilayetinin idari teşkilatı şöyle ifade edilmiştir.